BLOG - Publieke Seks

Anderhalf jaar geleden was ik bij een orgie in tijdens het Xplore Festival in Berlijn. Nou ja, het was officieel een orgieworkshop, maar het workshopgedeelte was na een kwartier al het raam uit gevlogen. Zo'n tachtig mensen hadden zich verzameld om in het openbaar (ok, in een grote hal, met alle deuren dicht) met elkaar seks te hebben. Ik overwoog om mee te doen, maar stapte voordat de kleren uit gingen uit de groep. Iets te veel intensiteit op dit moment met zoveel mensen, geen geliefde in buurt op wie ik me af kon stemmen, dus nee, dat werd hem niet. Maar, zo leerden de workshophosts mij, 'watching is participating'. Dus ik gaf toestemming aan mijn innerlijke voyeur om te blijven en keek naar wat er zich voor mijn ogen ontvouwde. Alhoewel ik inmiddels niet meer opkijk van een portie naaktheid in mijn nabijheid was dit toch wel van een ander kaliber, zoveel mensen bij elkaar die opgingen in wat zich op dat moment voordeed. Dat cliche dat 'het leek alsof de ruimte gevuld was met electrische energie', dat was dit. En ja, kijken was in dit geval inderdaad meedoen. Ik was een onderdeel van het geheel, mijn rol als voyeur voegde een waarde toe aan de beleving van degenen die bekeken wilden worden.

Ik vond het een magische ervaring en toen ik de ruimte verliet voelde ik me net zo high als de mensen die wel hun kleren uitgetrokken hadden. Ik voelde me vrij, open, alsof alles mogelijk was. Wat de fuck was daar gebeurd? Later, toen het sterrenstof weer neerdaalde kwam ook de meer kritische blik. Safer sex, hmmm, was niet echt aan de orde geweest...consent...ja, was in het begin wel besproken, maar had wel verder uitgediept kunnen worden, zeker met zo'n grote groep.

Desondanks realiseerde ik me weer wat voor impact publieke seks kan hebben. Hoe magisch het kan zijn om seksualiteit met elkaar te delen, in het (semi-)openbaar. Hoe ontzettend bijzonder en intiem het is om dat te zien. We zien niet vaak mensen die van elkaar genieten, waar je naar kan kijken, mee kan doen en van kan leren. In dat opzicht vind ik publieke seks iets radicaals. We groeien op met bepaalde ideeën hoe we het zouden 'moeten' doen en beelden hoe 'goede seks' eruit moet zien: binnen een liefdesrelatie, niet te veel verschillende partners, op een specifieke manier genieten, thuis in de slaapkamer. Veel van die ideeën zijn beperkend en doen geen recht aan de uiteenlopende verlangens die mensen hebben.

Een aanzienlijk deel van mijn seksualiteit heeft zich in het openbaar afgespeeld, sommige van de intiemste dingen die ik heb gedaan waren niet thuis in de slaapkamer, maar in een gelegenheid waar anderen bij waren. In veel gevallen waren het dingen die ik nog nooit eerder had gedaan, waar ik nieuwsgierig naar was en die ik graag uit wilde proberen. Waar sommigen mensen er voor kiezen om die nieuwe, spannende dingen thuis te doen, zonder anderen erbij, voel ik me het veiligst in een groep. Bijvoorbeeld in een workshop waar ik naar anderen kan kijken, er iemand bij is die me kan vertellen wat ik doe. Als er mogelijkheden zijn om met elkaar te praten over wat je meemaakt, hoe iets voelt, wat lekker is en wat niet. Door het met elkaar te delen kan je ontdekken wat jij zelf wil, als je dat wil. Dat hoeft echt niet een grote orgie te zijn. Misschien heb jij juist behoefte aan met anderen praten over wat je seksueel bezig houdt en wat je verlangens zijn. Open, eerlijk en kwetsbaar en gewoon met je kleren aan. Ook op die manier een wereld te winnen. Een openbare sekssetting, of dat nu met kleren aan of uit is, kan een bron zijn van energie waar je eindeloos uit kan blijven tappen.  Door het met elkaar te doen, letterlijk en/of figuurlijk kan je ontdekken hoe jij het zelf wil. Als je dat wil.

posted at 01 11 2016


Website in transitie

Lieve mensen,

Deze website is in transitie. Binnenkort wordt www.marijejanssen.nl brand spanking nieuw en fris.

Tot die tijd kan je hier nog wel blogs lezen. Voor alle activiteiten, zoals de Wheel of Consent workshop, en mijn nieuwsbrief verwijs ik je voor nu naar www.get-a-room.nl.


posted at 11 10 2016



BLOG - Over je lichaam als landkaart

Naarmate ik ouder word merk ik steeds meer dat mijn seksualiteit aan verandering onderhevig is. Met elk jaar erbij voel ik duidelijker dat seks geen statisch iets is, maar juist altijd in beweging. Zowel van dag tot dag als van jaar tot jaar. Alhoewel het ondanks die beweging vatbaarder en bekender lijkt dan vroeger, heb ik nog altijd niet het idee dat ik volledig doorheb hoe mijn seksualiteit echt werkt. Ik leg me er bij neer dat dat nooit zo zal zijn en dat dat juist ook de charme is van het hele gebeuren, een vleug van mysterie. Voorspelbaar is ook maar zo, voorspelbaar.

Laatst las ik een tweet van assistant professor of clinical psychology and sexuality studies Eric Sprankle: sex is so much more than your genitals, stop reducing it to those limited parts of your body. Exact! Dat is iets wat ik me pas door de jaren heen ben gaan realiseren. Niks mis met directe stimulatie, maar laten we het vooral niet daarbij houden. Hoe meer aandacht je hebt voor jezelf en je seksualiteit hoe meer je ontdekt over wat er mogelijk is. Het is verbazend hoe je dat moet horen voordat het echt doordringt. Bij mij duurde het in ieder geval wel even en nog steeds is het goed om af en toe een reminder te krijgen.

Het is grappige is wel dat juist op dit moment in mijn leven mijn fysieke hoogtepunten niet eerder zo hoog en diep tegelijkertijd waren. Tegelijkertijd breidt mijn seksuele repertoire alleen maar uit, voorbij die hoogtepunten. Alsof de landkaart van mijn lichaam weer allemaal nieuwe onontdekte toevoegingen heeft gekregen. Ik kan me nog goed herinneren dat ik vroeger dacht dat seks op een gegeven moment wel op zou houden. Een boodschap die je ook van de buitenwereld en media krijgt ingepeperd: mooie jonge mensen hebben seks, de rest hangt er maar zo'n beetje bij. Echter, waarom horen we niet meer over hoe lekker seks kan worden met elk jaar erbij?

Nou hoor ik mensen denken, ja Marije, maar zo oud ben je nou ook weer niet. Dat klopt. Maar kijk eens naar 'Ageless Sex' (NSFW*), een prachtige korte filmpje over Libby, die op haar zestigste een compleet nieuwe kant van zichzelf ontdekt. En natuurlijk '69: Liefde, Seks & Senior' (SFW**), gemaakt Menna Laura Meijer. Een film die elk vooroordeel over dat ouderen seksloos zijn onderuit haalt.

Er zijn niet alleen vooroordelen over dit onderwerp, het is vaak nog een groot taboe, zeker in verzorgingshuizen. Veel verzorgers mijden het onderwerp en negeren liever de behoeftes van bewoners. Wat gebeurt er je dement bent en in een verzorgingstehuis woont en er komt iemand wonen waar je heel graag seks mee wil en zij met jou? Dat kan voor ingewikkelde en soms ongemakkelijke situaties zorgen. Het mooie is dat als je er ruimte voor maakt het prima gaat en het mensen blij en gelukkig kan maken, zoals je kan lezen in dit stuk (SFW).

Hoe oud je ook bent, over seks weet je nooit teveel. Juist omdat niets statisch is. Ook al heb je misschien wel die zeldzame fantastische seksuele voorlichting gehad vroeger of ken je je lichaam tot in de puntjes. Dat betekent niet dat er niet meer te vinden is. Dat lichaam blijft niet hetzelfde, net als je geest en je verlangens. Blijf nieuwsgierig en durf te ontdekken, er is zoveel te beleven.

Kan je wel wat hulp gebruiken bij je ontdekkingsreis? Je bent van harte welkom bij mijn Wheel of Consent - Aangenamer Aanraken/Touching Tenderly workshops waar je leert beter te voelen wat je wil, letterlijk en figuurlijk. 14 december is er weer een workshop. Wees er snel bij, de afgelopen twee keren was het binnen een dag uitverkocht!

Heb je vragen die je liever 1 op 1 bespreekt? Kom een keer langs bij een van de inloopspreekuren bij Savannah Bay, elke vierde donderdag van de maand sta ik je met alle plezier te woord. Zo ook aanstaande donderdag, 22 september.

Ik vind het altijd leuk om mail te krijgen, dus mail me met je vragen, opmerkingen of dingen waarvan jij denkt dat ik het moet weten!

*NSFW = Not Safe For Work
** SFW = Safe For Workposted at 22 09 2016



BLOG - Wat is er voorbij het sekspositieve utopia?

Tijdens mijn minor Genderstudies kwam ik voor het eerst in contact met sekspositief feminisme. Tot dat moment was ik ervan overtuigd dat feministen boze vrouwen waren, met okselhaar, zure gezichten en hatende ideeën over seks. De sekspositieve variant liet me zien hoe eenzijdig dat beeld was. Via de studie en het werk wat daarop volgde ontmoette ik de meest uiteenlopende mensen die zich niet in de heersende norm voelde passen. Mensen die seksualiteit wilden beleven op hun manier, die streden voor meer openheid over seksualiteit, die 'slet' als geuzennaam claimden, die porno maakten om zich te verzetten tegen het patriarchaat. Dat waren mijn 'peeps', het voelde als thuiskomen. Eén van de aspecten die me het meeste aansprak was de vrijheid om te mogen genieten, zonder schaamte, zonder taboe. Het recht op genot.

Sekspositief feminisme werd de rode draad in alles wat ik deed en bracht me op plekken waar seksualiteit een vanzelfsprekende mogelijkheid was, zonder dat het verplicht voelde. Kinky workshops, gruizige feestjes en alternatieve pornofestivals waar alles te zien, te ervaren en bespreken viel. Plekken waar mensen ruimte claimden met wie ze waren en wat ze wilden. Dit was het dan, het sekspositieve utopia. Voorbij de naïviteit die de seksuele revolutie in de jaren zeventig zo kenmerkte. Sekspositief feminisme was de bom. Nooit meer anders!

Tot er wat begon te knagen. Er fluisterde een stemmetje zachtjes in mijn oor, in een periode waar ik worstelde met mijn seksualiteit. Seks was complex geworden en omgeven door narigheid. Het laatste waar ik behoefte aan had was het vieren van genot en het verkennen van mijn grenzen. Toch bleef ik gaan naar al die activiteiten, sterker nog, ik organiseerde ze zelf bij de vleet. Het voelde verloren en benauwend, alsof er geen plek was voor wat ik meemaakte. Niet alleen van buiten, maar vooral ook binnenin mijzelf. We hebben zo hard gevochten voor ons genot, de seksuele wereld lag aan mijn voeten. Praten over een gebrek, of over ongemak, angst, onzekerheid, dat voelde als falen.

In diezelfde periode kwam ik contact met aseksualiteit.
Een groeiende groep die zich tegen de seksuele norm verzette, die aandacht opeiste voor het feit dat zij geen seks willen, zonder dat daar een medisch probleem, trauma of religieuze overtuiging aan ten grondslag lag. Simpelweg omdat ze dat verlangen niet hadden en dat prima vonden. Die mogelijkheid om je goed te voelen bij het feit dat je geen seks wil vind ik misschien wel een van de radicaalste gedachten van de afgelopen paar jaar, juist omdat ik doe wat ik doe vanuit het sterke geloof dat het wel ok is om seks te willen op mijn manier en met mijn verlangen.

Mijn eigen worsteling met mijn negatieve gevoelens omtrent seks en het in contact komen met de aseksuele beweging maakten me bewust van een onuitgesproken norm, een norm waarin genot, seksueel plezier, vrijheid en blijheid de boventoon voeren. Sekspositief pionier Carol Queen schreef hier een paar jaar geleden al een goed stuk over waarin ze aangeeft dat sekspositief feminisme in essentie niet gaat over de lekkerste seks die je kan hebben op zoveel mogelijk manieren, maar over emancipatie en bewustzijn.

Als ik naar mijn eigen ontwikkeling kijk merk ik dat ik me meer wil richten op iets wat ik in mijn hoofd 'seksrealisme' ben gaan noemen. Laatst kwam de term 'seksuele integriteit' voorbij en ook daar kan ik me in vinden. Ik wil het (en waar nodig, mijn) ongemak zichtbaar maken, ruimte maken in de events die ik organiseer voor gevoelens die niet altijd himmelhoch jauchend zijn. Niet altijd alleen maar praten over de fantastische, empowerende mogelijkheden van seks en seksualiteit. Maar over wat moeilijk is, het ongemak, de pijn en het bereiken van je eigen grenzen. Zonder het te problematiseren of zelfs medicaliseren. Tevens ben ik benieuwd naar jullie verhalen en ervaringen. Hoe kijken jullie hier tegenaan?

Deze column is mede geïnspireerd door de blog van Manon la Decadence.

Bron comic: Everyday Feminism

posted at 02 05 2016


BLOG - Over positieve alternatieven voor porno

Feministische porno, alternatieve erotica of queer sex, hoe je het ook noemt, je zou denken dat iedereen die een beetje bewust is en progressief nadenkt weet dat het bestaat. Zo niet actrice en feministe Emma Watson, die eerder deze maand opriep tot 'awesome alternatives' op mainstream pornografie. Als ik om me heen kijk zie ik echter inmiddels al zo'n ruim tien jaar mensen die als een malle 'positieve alternatieven' aan het maken zijn en met zichtbaar succes. Iemand als Erika Lust, feministisch pornografe, is met grote regelmaat in de media en heeft enkele jaren geleden zelfs een TedxTalk gegeven.

Maar, het aandacht vragen voor fijne uitingen op het gebied van seks is echter natuurlijk nooit een probleem, zeker niet als een prominent persoon als Emma Watson dat doet. Toch ben ik niet onverdeeld positief, Emma's oproep tot positieve alternatieven gaat voorbij aan twee zaken: de eerder genoemde al bestaande alternatieven, waar ik zo nog op terug kom (ik heb niet veel redenen nodig om over toffe porno te schrijven), maar vooral ook de gewekte suggestie dat mainstream porno per definitie slecht is. Het goed/fout denken is een verleidelijke valkuil waar ik zelf in het begin, en soms nog steeds als ik niet oppas, meer dan eens in ben gevallen. Het is makkelijk om de nieuwe ontwikkelingen op pornogebied te bewieroken en neer te kijken op de mainstream porno, want die laat enkel 'slechte' seks zien. Door deze tweedeling ontstaat er een oordeel over waar je wel en niet van mag genieten en dat is wel het laatste waar ik achter sta. Ik vind dat mensen de vrijheid moeten hebben om te kunnen genieten van dat wat ze opwindend vinden. Porno die ik wel afkeur, dat is porno die onder slechte omstandigheden gemaakt wordt, waar mensen niet goed betaald worden of gedwongen worden tot dingen ze niet willen doen.

Toen begin 21e eeuw de eerste alternatieven in beeld kwamen vond ik dat zelf een openbaring. Voor mij was het zien van porno waar ik mijn verlangens in herkende essentieel in het herkennen, erkennen en ontwikkelen van mijn seksualiteit. Dat gevoel werd alleen maar versterkt toen ik me professioneel bezig ging houden met het onderwerp. Ik ontdekte dat porno voor veel meer mensen een sterke positieve bijdrage leverde aan hun zelfbeeld en verlangens. Volgens mij is dat precies wat Emma Watson wil bereiken.

Maar wat zijn dan die alternatieven waar je iedere keer zo lyrisch over bent, Marije? Nou, Four Chambers bijvoorbeeld, of het werk van Shine Louise Houston, Shutter van Goodyn Green en natuurlijk het werk van Sensate Films. Alles NSFW uiteraard. Maar dat is mijn smaak. Er is zo veel meer te vinden. Goede websites zijn: Pink & White Productions, Lust Cinema en Make Love Not Porn (vergeet alleen direct de titel van dit project). Trouwens, ik ben inmiddels ook al een generatie ouder, momenteel is tumblr the place to be om goeie porno te vinden.

posted at 13 04 2016


See all blog entries